از آنچه فکر می‌کنید نویسنده‌ بهتری هستید

هر نویسنده‌ای یک‌جایی به این نقطه می‌رسد که به نوشته‌هایش نگاه می‌کند و با خودش می‌گوید: “این‌ها خیلی بد شده… شاید نباید ادامه بدهم.” اگر شما هم چنین حسی داشته‌اید، کاملاً طبیعی است. این حس نه نشانه بی‌استعدادی است، نه نشانه ضعف؛ برعکس، یکی از رایج‌ترین تجربه‌های نویسندگی است؛ حتی برای نویسندگان حرفه‌ای.

مثلاً جان اشتاین‌بک، در یادداشت‌هایش از ترس و تردید نسبت به توانایی‌اش در زمان نوشتن رمان «خوشه‌های خشم» نوشته است. کافکا بسیاری از نوشته‌هایش را چنان بد می‌دانست که خواسته بود پس از مرگش سوزانده شوند. مطالعه مقاله مفید ۹ قدم ساده برای ایجاد عادت نوشتن روزانه نیز به شما کمک می‌کند تا این دغدغه‌ها را پشت سر بگذارید.

چرا در نویسندگی به خودمان شک می‌کنیم؟

چرا این‌قدر در نوشتن، به خودمان شک می‌کنیم؟ چرا این جمله مدام در ذهنمان می‌آید که “من به اندازه کافی خوب نیستم؟” دلیلش این نیست که واقعاً نویسنده بدی هستیم. یکی از دلیل‌هایش این است که ما انتقادها را خیلی بیشتر از تعریف‌ها به خاطر می‌سپاریم. اگر بازخوردهایی که گرفته‌اید را مرور کنید، احتمالاً ایرادها خیلی بیشتر در ذهنتان مانده‌اند. یک جمله تند، ممکن است روزها و هفته‌ها در ذهن بماند؛ اما یک تعریف خوب، خیلی زود فراموش می‌شود. این باعث می‌شود فکر کنید “من خوب نمی‌نویسم”، در حالی که واقعیت این‌طور نیست.

دلیل بعدی این است که خودمان را با بهترین‌ها مقایسه کنیم. کتاب‌های عالی می‌خوانیم، متن‌های قوی می‌بینیم، و بعد نوشته‌ی خودمان را با آن‌ها مقایسه می‌کنیم. طبیعی است که ناامید شویم. اما این مقایسه منصفانه نیست. شما دارید پیش‌نویس خودتان را با نسخه نهایی یک کار حرفه‌ای مقایسه می‌کنید. برای آشنایی بیشتر با مسیر انتشار، مطلب چاپ کتاب از نوشتن تا انتشار را مطالعه کنید.

نگاه درست به مسیر و رشد در نویسندگی

نکته دیگر این است که خیلی از کسانی که نوشته شما را دوست دارند، هیچ‌وقت چیزی نمی‌گویند. نه نظر می‌نویسند، نه پیام می‌دهند. آن‌ها فقط می‌خوانند و می‌روند. در نتیجه، تصوری که شما از واکنش مخاطب دارید، ناقص است؛ و این معمولاً باعث می‌شود خودتان را دست‌کم بگیرید. نوشتن مسیری است که همیشه در آن فاصله‌ای بین “جایی که هستید” و “جایی که می‌خواهید باشید” وجود دارد.

این فاصله طبیعی است. مشکل از جایی شروع می‌شود که این فاصله را نشانه ناتوانی ببینیم، نه نشانه رشد. اگر گاهی به نوشته‌هایتان شک می‌کنید، اشکالی ندارد. این بخشی از مسیر است. شما از آنچه فکر می‌کنید نویسنده بهتری هستید. فقط هنوز به نوشته‌هایتان از زاویه درستی نگاه نکرده‌اید.

تنها کاری که این شک را کم می‌کند، ادامه دادن است. بنویسید، حتی وقتی مطمئن نیستید. نویسنده‌ها با منتظر ماندن ساخته نمی‌شوند؛ با ادامه دادن ساخته می‌شوند. منابع معتبری همچون راهنمای نگارش کتاب در ویکی‌هاو (WikiHow) نیز بر استمرار و نادیده گرفتن تردیدهای اولیه تأکید فراوان دارند.